Ψευδο-επιστήμες στην εποχή της επιστήμης: ομοιοπαθητική

eneshΟι ομοιοπαθητικές θεραπείες έχουν παραπλήσια δραστικότητα με τα ψευδοφάρμακα (placebo), τα οποία χορηγούνται στους ασθενείς για να τους κάνουν να  νομίζουν ότι είναι καλύτερα, καταλήγει δημοσίευση σε κορυφαία βρετανική επιθεώρηση.

Μάλιστα, το έγκριτο Lancet αναφέρει σε εντιτόριαλ που συνοδεύει τη σχετική έρευνα ότι ο χρόνος για περαιτέρω μελέτες έχει πια λήξει και οι γιατροί πρέπει να είναι ειλικρινείς με τους ασθενείς τους όσον αφορά την «έλλειψη ωφέλειας» της ομοιοπαθητικής.

Πηγή: Η ομοιοπαθητική «δεν έχει καμία αποτελεσματικότητα»

Δείτε επίσης: Στο φαινόμενο placebo οφείλεται η ευεργετική δράση της αρωματοθεραπείας

24 thoughts on “Ψευδο-επιστήμες στην εποχή της επιστήμης: ομοιοπαθητική”

  1. Αφού είναι τόσο άχρηστη η ομοιοπαθητική ας μου πει κάποιος γιατί εδώ (Ελβετία) είναι ειδικότητα που μπορεί να πάρει ένας γιατρός, κανονικότατα αναγνωρισμένη από τις ασφαλιστικές. Δεν ειρωνεύομαι, θα ήθελα να δω την άλλη άποψη για να ξέρω τί μου γίνεται όταν πρόκειται για την υγειά μου.

  2. 1. Προσωπικά δεν πιστεύω στην ομοιοπαθητική ούτε στο μάτιασμα ούτε στα ζώδια και γενικότερα όλα αυτά..
    2. Μου κάνει εντύπωση που στην Ελβετία είναι ειδικότητα και ομολογώ ότι δεν το ήξερα..
    3. Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα περιέχουν σε εξαιρετικά χαμηλές συγκεντρώσεις (σε τέτοιο βαθμό ώστε να υπάρχει πιθανότητα έως και 50% το ομοιοπαθητικό σκεύασμα να μην περιέχει ούτε ένα μόριο δραστικής ουσίας) ουσίες που σε μεγαλύτερες δόσεις θα προκαλούσαν οι ίδιες τα συμπτώματα που παρουσιάζει ο ασθενής. Άρα να πάθει κάποιος κάτι από ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι λίγο δύσκολο.. το πολύ πολύ να πληρώσει άδικα κάποιον γιατρό, που και αυτό στην περίπτωση που γίνει καλά αυθυποβάλοντας κατά την γνώμη μου τον εαυτό του δεν είναι απαραίτητα κακό.
    4. Στην τελευταία μελέτη που αναφέρω, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Βέρνης στην Ελβετία! συνέκριναν κλινικές δοκιμές ομοιοπαθητικών φαρμάκων με συγκρίσιμες μελέτες της κλασικής ιατρικής. Η ομάδα ανασκόπησε τη διεθνή βιβλιογραφία για το διάστημα 1995-2003 και εντόπισε 110 έρευνες της ομοιοπαθητικής και 110 αντίστοιχες ιατρικές μελέτες. Έχουν γίνει λοιπόν πολλές έρευνες πάνω στο θέμα με διφορούμενα πολλές φορές αποτελέσματα, αλλά η τελευταία αυτή μελέτη είναι η πλέον ολοκληρωμένη και λαμβάνει υπόψιν της και όλες τις άλλες μεγάλες μελέτες των τελευταίων 10 χρόνων.

  3. “Αφού είναι τόσο άχρηστη η ομοιοπαθητική ας μου πει κάποιος γιατί εδώ (Ελβετία) είναι ειδικότητα που μπορεί να πάρει ένας γιατρός, κανονικότατα αναγνωρισμένη από τις ασφαλιστικές. Δεν ειρωνεύομαι, θα ήθελα να δω την άλλη άποψη για να ξέρω τί μου γίνεται όταν πρόκειται για την υγειά μου.”

    Γιατί πάρα πολλοί πιστεύουν ότι δουλεύει και έχετε δημοκρατία.

    Παρομοίως φαντάζομαι ότι οι ασφαλιστικές καλύπτουν π.χ. τα έξοδα σωστής ισλαμικής κηδείας, αλλά αυτό δεν είναι απόδειξη ότι ο μακαρίτης πηγαίνει στον Παράδεισο αγκαλιά με παρθένες που του σερβίρουν πιλάφι.

  4. Εμένα με πειράζει όμως γιατί όσο ανεβαίνει το κόστος της υγείας, τόσο ανεβαίνουν και τα ασφάλιστρα. Δλδ αν πάω στον ομοιπαθητικό και δεν με θεραπεύσει θα πρέπει να πάω στον κλασικό γιατρό, διπλό κόστος για την ασφαλιστική. Η ομοιπαθητική είναι μέσα στο βασικό πακέτο υπηρεσιών που είναι υποχρεωμένες από το κράτος όλες οι ασφαλιστικές να προσφέρουν στον καθένα ανεξάρτητα από την ηλικία και κατάσταση υγείας του.

    Απ’ότι έχω καταλάβει τα 3 χρόνια που είμαι εδώ κανείς δεν πάει στον ομοιοπαθητικό για κάτι επείγον, αλλά κυρίως για χρόνια προβλήματα όπου η κλασική ιατρική δεν είχε αποτελέσματα π.χ. ρευματικά, αλλεργίες, όπου μια ολιστική αντιμετώπιση (κατάλληλη διατροφή και άσκηση, stress management) δίνουν τουλάχιστον μια εκ των έσω ανακούφιση από τις ενοχλήσεις. Επίσης οι εναλλακτικές θεραπείες χρησιμοποιούνται και σαν υποστήριξη της κλασικής π.χ. βοτανολογία, ρεφλεξολογία, τεχνικές χαλάρωσης.

    Σχετικά με τις ειδικότητες:
    Όχι μόνο ομοιοπαθητική, αλλά και βελονισμό ή παραδοσιακή κινέζικη ιατρική μπορεί να έχει ένας γιατρός εδώ ως ειδικότητα. Στην Γερμανία υπάρχουν και γιατροί με ειδικότητα αγιουρβέδα (η αντίστοιχη ινδική παραδοσιακή ιατρική).

    Μάλλον επειδή υπάρχει έλεγχος και φυσικά υπάρχει ενημέρωση και διαθέσιμες πληροφορίες, αποφεύγονται τα συχνά φαινόμενα τσαρλατανισμού στην Ελλάδα, και η εναλλακτική ιατρική δεν έχει κακή φήμη.

  5. Καλές είναι οι έρευνες αλλά κατά την γνώμη μου καλύτερα τα στοιχεία.Η ξαδέρφη μου είχε μια χρόνια δερματοπάθεια για την οποία και θα πήγαινε στην Κρήτη για επέμβαση.Πριν το επειχηρησει σκεφτηκε να δοκιμάσει και την ομοιοπαθητικη αφου η συμβατική ιατρικη δεν ειχε κατι αλλο να προσφερει.Το αποτελεσμα ειναι μετα από 2-3 μηνες παρακολούθησης το πρόβλημα έχει περιοριστεί αρκετα και με εκτιμηση της γιατρού 2 μηνών θα έχει εξαληφθει.Ακόμη και θέμα ανθυποβολής να ηταν δεν νομίζω πως μπορείς να επιδράσεις στην ψηχολογία των μυκήτων.Ας είμαστε και λιγο ανοικτόμυαλοι… Στο κάτω-κάτω οι σωστοί ομοιοπαθητικοί εχουν τελειώσει συμβατική ιατρική.

  6. Απάτη είναι η έρευνα που δημοσίευσε το Lancet: έβαλε στον ίδιο κουβά κλασσική ομοιοπαθητική, ομοιοπαθητική μειγμάτων, ισοπαθητική, βοτανοθεραπεία, ομοτοξικολογία, και δε συμμαζεύεται… Πρώτα να μαθαίνουμε σωστά και μετά να απορρίπτουμε!
    σημ.
    1. Η κλινική έρευνα στην κλασσική ομοιοπαθητική δεν γίνεται με τούς ίδιους όρους που γίνεται η κλινική έρευνα στην κλασσική ιατρική – έτσι δεν μπορούμε να συγκρίνουμε άμεσα τις δυο αυτές ΙΑΤΡΙΚΕΣ προσεγγίσεις.
    2. Η κλινική αποτελεσματικότητα τής κλασσικής ομοιοπαθητικής είναι διαπιστωμένη και ΔΕΝ οφείλεται στο φαινόμενο placebo
    3. Βοτανοθεραπείες, αρωματοθεραπείες, ομοτοξικολογία, ισοθεραπεία, κ.λπ. ΔΕΝ είναι ομοιοπαθητική.

  7. Οτι και να ειναι και οπως και να λεγεται δεν εχει σημασια.Το αποτελεσμα μετραει στα θεματα αυτα.
    Η αδελφη μου ειχε ιδιεταιρο προβλημα με την ακμη,απο τα 14 της χρονια,(τωρα ειναι 24!)μονο λιγο το καλοκαιρι ηταν καλυτερα λογω της 8αλασσας.Μεχρι πριν 1 μηνα ειχε σπυρια.Πηρε κατι φαρμακα απο μια φαρμακοποιο στο Κολωνακι.Τωρα εχει baby face!Τη βλεπω και μου φαινεται απιθανο.Για οσους ενδιαφερονται εκανε θεραπεια ομοτοξικη.

  8. Η ομοιοπαθητική αργά η γρήγορα θα γίνει και στην Ελλάδα ιατρική ειδικότητα. Η δραστικότητά της είναι δεδομένη όταν εφαρμόζεται σωστά. Οσες φωνές υποστηρίζουν το αντίθετο το κάνουν από ελλειπή πληροφόρηση, θεωρούν ότι τα όσα ‘λογικά’ ξέρουν έως τώρα αρκούν για να βγάλουν συμπεράσματα, χωρίς να δοκιμάσουν το σύστημα και να δουν ότι έχει σαφή δράση.
    Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στο
    http://www.vithoulkas.com(βραβευμένος ομοιοπαθητικός)
    http://www.homeopathy.gr (έλληνες ιατροί).

  9. δυστυχωσ οι ερευνα αυτη δεν εγινε με σωστες βασεις μια και συμπεριελαβε και αλλες μεθοδους θεραπειας εκτος απο την κλασσικη ομοιοπαθητικη ,αρα δεν ισχυει.οσο για το πλαψεβο μπορει να μου εξηγησει καποιος πως εχει δραση στα νεογνα και στα ζωα?καλο θα ηταν λοιπον πριν καταδικασουμε κατι να ενημερωθουμε σωστα και ολοκληρωμενα και οχι να λεμε κατι απλα για να το λεμε.

  10. Καλά οι ιατροί εδώ στην Ελλάδα που ασχολούνται με ομοιοπαθητική το κάνουν…για τα λεφτά, από εταιρείες κλπ??? Πάτε δείτε τα περιστατικά τους και μετά αρχίστε την ιερά εξέταση. Ας μην ξεχνάμε ότι κάθε έρευνα που δικαιώνει την ομοιοπαθητική ακολουθείται από αντίστοιχη που την “καταβαραθρώνει”. Πάτε δείτε έναν ιατρό και τα περιστατικά του και μετά μιλάτε…συνάδελφοι. Από πότε τα blog έγιναν μέθοδοι έρευνας κοόρτης??? Τι να πει κανείς…Το θέμα είναι εάν θεραπεύει και αν βρεθεί κάποιος μάγκας να πει πώς, καλώς, αλλιώς ας θεραπεύει και ας μη θησαυρίζουν οι “ορθολογιστές”, φαρμακοβιομήχανοι.
    Η αταξία είναι του ουρανού η τάξη (Μάλαμας, αλλά θα μπορούσε να είνα και Μαξ Πλανκ…όχι ο καθηγητής σας στο γυμνάσιο πάντως). Καλημέρα, πάω να δω πώς δεν πιάνουν και τα λοιπά αντιβιοτικά σ’αυτό το παλιομικρόβιο τέρας.

  11. Η ομοιπαθητικη για μενα ειναι η καλυτερη μεθοδος θεραπειας γιατι εχει ευεργετικα ψυχοσωματικα αποτελεσματα.Το ζητουμενο ειναι πως αυτος που ακολουθει αυτου του ειδους την θεραπεια αν τηρει κατα γραμμα καποια βασικα απαγορευτικα προϊοντα τα οποια ειναι μονο 7: ΚΑΦΕΣ,COCA-COLA,ΜΕΝΤΑ ,ΚΑΜΦΟΡΑ,ΜΑΥΡΟ ΤΣΑΪ,ΚΑΝΕΛΑ.ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ,ΧΑΜΟΜΗΛΙ ΚΑΙ ΧΟΙΡΙΝΟ ΚΡΕΑΣ (ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΑΛΛΟΥ ΕΜΠΕΡΙΕΧΟΝΤΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ)ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΩ ΔΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟ ΜΟΥ(ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ)ΤΗ ΣΥΣΤΗΝΩ ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ.
    ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΤΗΣ ΟΜΟΙΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΙΣΧΥΕΙ ΟΤΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΤΗΣ ΚΛΑΣΣΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ .ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΟΥ ΑΜΑΥΡΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΟΤΙ ΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΧΑΣΟΥΝ ΟΙ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΓΙ΄ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΠΕΝΔΥΟΥΝ ΕΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ.ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΘΕΛΕΙ ΠΟΛΥ ΓΡΗΓΟΡΑ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΟΝΕΙΡΕΥΤΕΙ ΓΙΑΤΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΣΠΟΥΔΕΣ-ΠΡΑΚΤΙΚΗ-ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ-ΣΤΡΑΤΟΣ ΕΧΕΙ ΦΤΑΣΕΙ ΣΧΕΔΟΝ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ 40 ΧΡΟΝΩΝ ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΑ ΠΡΟΛΑΒΕΙ ΟΛΑ (ΚΑΡΙΕΡΑ-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ)?ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΜΕ ΤΗΝ “ΜΕΘΟΔΟ” ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΗΣΗΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ(ΤΑΞΙΔΙΑ-ΚΟΥΖΙΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΣΠΙΤΙ-ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΛΛΑ BONUS ),ΠΩΣ ΝΑ ΔΕΧΤΟΥΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΑ ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΦΟΥ ΘΑ ΧΑΘΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΓΟΥΣΤΑ.

  12. ξερουμε πολυ καλα οτι το placebo δεν ισχυει στα παιδια. Μπορει τοτε αυτος που εγραψε οτι η ομοιοπαθητικη ειναι απατη,να μου εξηγησει πως παρα πολλα παιδια που ξερω (απο μηνων εως και ετων) εχουν ξεπερασει οξειες ωτιτιδες, πυωδεις αμυγδαλιτιδες, βρογχιτιδες κτλ με ομοιοπαθητικα φαρμακα?
    Ας μην αναφερω λιστα σοβαρων περιστατικων που η κλασσικη ιατρικη δεν μπορει να κανει τιποτα και η ομοιοπαθητικη ειναι ανελπιστα αποτελεσματικη. Και αν οντως ισχυει οτι η ομοιοπαθητικη ειναι placebo τοτε γιατι η κλασσικη ιατρικη δεν δινει και αυτη placebo αλλα φορτωνει τον κοσμο με βαρεια φαρμακα με το παραμικρο??? απλα γιατι τα φαρμακα ειναι κερδος και για τους γιατρους και τη βιομηχανια.

  13. επισης να συμπληρωσω οτι οποιος αποκαλει την ομοιοπαθητικη ψευδοεπιστημη ειναι ειτε ημιμαθης ειτε περιορισμενης νοημοσυνης. Διοτι εαν ασχοληθει κανεις με την επιστημη αυτη και διαβασει θα καταλαβει οτι ειναι πολυ μπροστα. Εκτος εαν το μυαλο δεν μπορεσε ποτε να απαλλαγει απο τις παρωπιδες που βαζουν απο νωρις το εκπαιδευτικο συστημα, οι κυβερνησεις, η κοινωνια, οι θρησκειες κτλ. Οπου σ’αυτην την περιπτωση ειναι κανεις θυμα απο χερι….θυμα των γιατρων, της τηλεορασης, των φαρμακευτικων, των πολιτικων……καλη τυχη!

  14. Τα μυστηριώδη φαινόμενα PLACEBO ΚΑΙ NOCEBO, το μυστήριο του Placebo και η Σχέση Γιατρού – Ασθενή, γιατί “πουλάει” η φραπελιά, το δηλητήριο του σκορπιού και το νερό του Καματερού, αποτελούν πολύ ενδιαφέροντα ζητήματα που προκαλούν τη σκέψη μου. Γιατί, αν δεν ξέρει ένας Ψυχίατρος, τότε μάλλον δεν ξέρει κανείς!

    Ο ιατρός και ο ασθενής, αποτελούν ένα ιστορικό δίπολο, παλιό όσο και η ανθρώπινη ιστορία. Η αλληλεπίδραση της σχέσης του ιατρού με τον ασθενή, παράγει ένα δυσεπίλυτο, σχεδόν μεταφυσικό φαινόμενο, που δεν είναι πλήρως κατανοητό μέχρι και σήμερα: Η δυνατότητα των ανθρώπων να κινητοποιούν αυτο-θεραπευτικές δυνάμεις, είναι θαυμαστή και μυστηριώδης. Παραλλαγές αυτού του φαινομένου υπάρχουν από την αρχαιότητα. Επιχειρώ μια προσέγγιση στην απάντηση των παρακάτω ερωτημάτων:

    * Πόσο τα εκατό, μια θεραπεία οφείλεται πράγματι στο φάρμακο ή στη θεραπευτική μέθοδο;
    * Πως αξιολογούμε το μερίδιο θεραπείας που οφείλεται στο φάρμακο;
    * Πόσο ποσοστό της θεραπείας οφείλεται στον ίδιο τον ασθενή;
    * Γιατί η φύση προίκισε τον άνθρωπο με τέτοιες εξαιρετικές ιδιότητες;
    * Ποιό το πιθανό εξελικτικό κέρδος για το ανθρώπινο είδος από το φαινόμενο placebo;
    * Ποιές δυνάμεις κρύβονται πίσω από την έννοια θεραπεία;
    * Μπορεί να οφείλονται τα θαύματα στο φαινόμενο placebo;
    * Υπάρχουν αδήλωτα οικονομικά συμφέροντα;
    * Πως διαμορφώνεται η οικονομική ισορροπία του φαινομένου placebo;
    * Υπάρχουν μήπως και κάποιοι πανούργοι απατεώνες, που το εκμεταλλεύονται;

    Αυτή η μελέτη είναι αυθεντικά πρωτότυπη και αξιοπερίεργη. Αρχικά, συγκεντρώσαμε όλα τα πρόσφατα στοιχεία της ιατρικής βιβλιογραφίας (έως τον Ιούλιο του 2006), σε ένα άρθρο μας. Στην πορεία της μελέτης, μας φάνηκε καλή ιδέα, να εφαρμόσουμε τη μαθηματική θεωρία παιγνίων (game theory) πάνω σε αυτές τις έννοιες. Το απρόβλεπτο αποτέλεσμα, μια πρωτότυπη ανάλυση του φαινομένου placebo, ξάφνιασε και εμάς τους ίδιους. Τελικά, με λίγες γραμμές στοιχειώδους
    άλγεβρας (!), δώσαμε και μια κομψή απόδειξη της ισορροπίας του φαινομένου ανάμεσα σε γιατρό και ασθενή.

    Αφήνουμε σε εσάς να κρίνετε τα απίστευτα αποτελέσματα!

    Η πορεία αυτού του κειμένου, υπαγορεύτηκε από την τύχη. Το αποτέλεσμα όμως δεν είναι καθόλου τυχαίο.

    Μπορείτε να δείτε το πλήρες κείμενο εδώ:

    http://psi-gr.tripod.com/placebo.html

    psi-gr

    Θοδωρής Δασκαλόπουλος, Ψυχίατρος
    http://psi-gr.tripod.com

  15. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Β. ΑΒΡΑΜΙΔΗ
    ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟΥ- ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
    Η … Ομοιοπαθητική
    Υπό το πρίσμα της Ιατρικής Επιστήμης
    Ιδρυτής της Ομοιοπαθητικής θεωρείται ο Γερμανός ιατρός Samuel Hahnemann (1755 – 1843), από το Μέϊσεν της Σαξονίας, αν και, πολύ πριν από αυτόν, ο Stahl ήταν εκείνος ο οποίος υποστήριξε την πεποίθησή του, ότι: «η αρρώστια γιατρεύεται και εξαφανίζεται με φάρμακα, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν μια παρόμοια διαταραχή, (Similia Simibiliis Curentur) και όχι με τα αντίθετα (Contraria Contrariis Curentur), που χρησιμοποιεί η κλασική ιατρική». Όχι δε μόνον, διότι: κατά τους μελετητές της Ομοιοπαθητικής, κάτι ανάλογο εμπεριείχετο στην τέχνη της μαγείας, με τον αρχαίο ινδό θεραπευτή να βασίζεται στην «ομοιοπαθητική μαγεία»˙ είναι επίσης διατυπωμένο από τον Ιπποκράτη στο «Περί τόπων των κατ’ άνθρωπον», από τον Κέλσιο, τον Πλίκο, τον Παράκελσο, τους αλχημιστές με την «Αρχή των Υπογραφών» και άλλους. Καθιερώθηκε όμως να θεωρείται ο Hahnemann ως ο ιδρυτής της, κυρίως ύστερα από το βιβλίο του «Organon der Rationallen Helkunde», το 1810 [1,3]. Στο βιβλίο του όμως «Όργανον της Θεραπευτικής Τέχνης», με τους 291 «αφορισμούς», (αφ.) ή «δόγματα» ή «κανόνες» ή «αρχές» ή «κώδικες», γίνεται αναφορά σε θεραπευτική μέθοδο απλώς, και όχι σε κάποιο διαφορετικό είδος ή ειδικότητα ιατρικής, πράγμα το οποίο δεν συνέχισαν οι μεταγενέστεροι.

    1. Περί τίνος πρόκειται, λοιπόν, στην Ομοιοπαθητική;

    Ο Hahnemann ενόμιζε, ότι «ανεκάλυψε» κάτι το πολύ σπουδαίο, πίνοντας αφέψημα (δηλαδή το προϊόν του βρασμού) των φλοιών του φυτού, από το οποίο παράγεται το κινίνο, φάρμακο για την ελονοσία. «Πειραματιζόμενος» λοιπόν στον εαυτό του, παρετήρησε, όπως ισχυρίσθηκε, όλα τα συμπτώματα της ελονοσίας, πίνοντας το αφέψημα αυτό. Αυτή ήταν η «μεγάλη του ανακάλυψη»˙ και υπέδειξε: να μελετά κανείς τις ενέργειες των διαφόρων φαρμακευτικών ουσιών σε υγιείς ανθρώπους και, αν συμβεί ένας άρρωστος να παρουσιάζει τα ίδια με κάποιαν απ’ αυτές φαινόμενα, να χρησιμοποιεί αυτή την ουσία ως φάρμακο, αυτή που προκαλεί «το όμοιον πάθος», για να θεραπευθεί από την αρρώστια του. Είναι ο «πρώτος νόμος» του Hahnemann και, από αυτόν, η τέτοια θεραπευτική τακτική ονομάσθηκε «Ομοιοπαθητική». Τον νόμο αυτόν ο Hahnemann τον θεώρησε ως τον «αιώνιο, φυσικό νόμο θεραπείας», τον οποίο όμως… όπως ο ίδιος έγραψε, «κανείς άλλος πριν από αυτόν δεν πρόσεξε». «Όταν όμως ήρθε η ώρα, Εκείνος (ο Δημιουργός δηλαδή) επέτρεψε να εφευρεθεί η ομοιοπαθητική, ως η μόνη σωστή θεραπευτική (όπως γράφει στους «αφορισμούς» 17 και 62 του βιβλίου του) και έτσι, όπως συμπληρώνει, «μπόρεσε ο Θεός να παρουσιάσει την σοφία του, ύστερα από αιώνες»… αποκαλύπτοντας την προσωπικώς σ’ αυτόν, αποκλειστικώς(!)

    Επρόκειτο όμως περί «αυταπάτης», του Hahnemann, όπως διαβεβαίωνε και ο καθηγητής της Πειραματικής Φαρμακολογίας Γ. Ιωακείμογλου, παγκοσμίως γνωστός για το ερευνητικό του έργο, γράφοντας και ότι: «εκατομμύρια ανθρώπων λαμβάνουν είτε το αφέψημα των φλοιών της κινίνης είτε και κινίνην, χωρίς να προσβάλλονται από τα συμπτώματα της ελονοσίας». [2]

    Οι ομοιοπαθητικοί χρησιμοποιούν το φάρμακο Chamomillia (δηλαδή το γνωστό μας χαμομήλι) για να θεραπεύουν τον «διαλείποντα πυρετό», και μάλιστα, όπως λένε, μέσα σε λίγες ώρες. Ο διαλείπων πυρετός όμως είναι σύμπτωμα πολλών ασθενειών, αρκετές από τις οποίες είναι δυσκολοθεράπευτες ή και ανίατες με τα υπάρχοντα θεραπευτικά μέσα. Συνιστούν δε το χαμομήλι για τον διαλείποντα πυρετό, διότι δήθεν… «προκαλεί το όμοιον πάθος», δηλαδή τα συμπτώματα του διαλείποντος πυρετού. Όμως κανένας άλλος από όσους το χρησιμοποιούν (εκτός από τους ομοιοπαθητικούς), δεν παραπονέθηκε ποτέ, ότι το χαμομήλι του προκαλεί διαλείποντα πυρετό. Και πρόκειται για εκατομμύρια, πολλά εκατομμύρια ανθρώπων.

    Ο Kent, ο μεγαλύτερος θεωρητικός της ομοιοπαθητικής μετά τον Hahnemann (τόσο που γίνεται λόγος και για «Κεντική Ομοιοπαθητική»), ισχυρίσθηκε, ότι θεραπεύει με την ομοιοπαθητική όλες τις οξείες ασθένειες, όσο κακοήθεις ή επίπονες κι αν είναι, … ακόμη και σηπτικούς πυρετούς, μέσα σε λίγες ώρες. [1,3]
    Στα βιβλία τους οι πλέον ονομαστοί ομοιοπαθητικοί, αφήνοντας έκπληκτους τους αναγνώστες, αναφέρουν ένα ευρύτατο φάσμα ασθενειών που θεραπεύουν, από όλες τις ειδικότητες, εκτός της χειρουργικής, αν και κάποιοι προφανώς ευφάνταστοι και εκεί τολμούν. Λένε λοιπόν, ότι θεραπεύουν: 1) λοιμώδη νοσήματα, 2) απόστημα πνεύμονος και πλευρίτιδες, 3) χολοκυστίτιδες και χολολιθίαση, 4) σπειραματονεφρίτιδα, νεφρωσικό σύνδρομο και νεφρολιθίαση, 5) σακχαρώδη διαβήτη, βρογχοκήλη απλή ή τοξική και σύνδρομο Cushing, 6) αρθρίτιδες, ακόμη και εκφυλιστικές με υποστροφή των οστεοφύτων, 7) ερυθηματώδη λύκο και οζώδη περιαρτηρίτιδα, 8) ινομυώματα και κύστεις ωοθήκης, 9) σχιζοφρένεια απλή ή παρανοϊκή, μελαγχολική ή μανιοκαταθλιπτική ψύχωση και… σεξουαλικές παρεκτροπές, 10) διάφορες μορφές καρδιακής ανεπαρκείας και την αρτηριοσκλήρωση, 11) οξεία και χρόνια λευχαιμία, 12) αφροδίσια νοσήματα, τον έρπητα των γεννητικών οργάνων, αναφέροντας, ειδικώς, και το AIDS, 13) διάφορες μορφές καρκίνου (o Kent όμως «δίσταζε στη δημοσίευση της θεραπείας επιληψίας, σχιζοφρένειας, καρκίνου κ.λπ., γιατί φοβόταν μήπως του πουν, ότι διαστρέφει την αλήθεια»), 14) διαταραχές μνήμης, αθηροσκλήρωση αγγείων του εγκεφάλου,… 15) σκλήρυνση κατά πλάκας…, 16) το σύνδρομο Down (μογγολοειδής ιδιωτία) [1,3,4,33] κ.α.

    Από αυτά, απορεί κανείς, τι να πρωτοθαυμάσει: Να μιλήσει για αφέλεια; Να μιλήσει για πλάνη; Ή για αυταπάτη της εμπειρικότητας;

    Οι αναλυτές τέτοιων περιπτώσεων, όταν δίδονται στοιχεία, διαπιστώνουν ότι αναφέρονται σε μεμονωμένα προσωπικά περιστατικά, όπου οι ομοιοπαθητικοί με «πολύ ενθουσιασμό» διαπιστώνουν «επιθυμητά αποτελέσματα», τόσο και έτσι, που να δίνουν την εντύπωση, ότι πρόκειται για «λήψη του ζητουμένου»!

    Πρόσφατα, πάντως, υπήρξε και καταδικαστική απόφαση του Πρωτοβάθμιου και του Δευτεροβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών και του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου, εις βάρος καθηγητού της ομοιοπαθητικής, για τον ισχυρισμό του να θεραπεύει ομοιοπαθητικώς το AIDS˙ είναι μάλιστα εκείνος, που υπέδειξε και τον κώδικα δεοντολογίας της ομοιοπαθητικής.[4] Έπεται όμως και συνέχεια αφ’ ότου έχει εκσπάσει και πόλεμος μεταξύ τους. Γίνονται δε αλληλοκατηγορίες και υπάρχει σωρεία καταγγελιών, για τις οποίες επελήφθη η Δικαιοσύνη, έγιναν συλλήψεις και προσαγωγή σε ανάκριση για …. «πολλά»!

    2. Τι είναι το ομοιοπαθητικό φάρμακο

    Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα περιέχονται στην φαρμακολογία του Materia Medica και προέρχονται από το ορυκτό, το φυτικό και το ζωικό βασίλειο. Κατά τον Hahnemann, μέσα στην ουσία τους υπάρχει «εσωτερική δύναμη, ένα νέο είδος ενέργειας κρυμμένης, η οποία απελευθερώνεται με την αραίωση, ανατρέποντας τους νόμους της φύσεως». Απλές πράγματι ουσίες, οι οποίες όμως, κατά τον Kent[1], είναι… «προικισμένες»(!) με… διαπλαστική νοημοσύνη, η οποία με ευφυΐα (αν είναι ποτέ αυτό δυνατόν;) χειρίζεται και διαμορφώνει την οικονομία του ζωικού, φυτικού και ορυκτού κόσμου.[1] (Τι ανεδαφικοί, αλήθεια, βερμπαλισμοί!).

    Η αραίωση, η οποία επαναλαμβάνεται απεριόριστα, γίνεται, των μεν διαλυτών ουσιών μέσα σε απεσταγμένο νερό ή οινόπνευμα με μια αναλογία 1 προς 100, των δε μη διαλυτών με ανάμειξη σε γαλακτοσάκχαρο ή άμυλο και κονιοποίηση, σε αναλογία 1 προς 100 (αφ. 270), με κάθε επόμενη αραίωση.

    Η προοδευτική αραίωση της ουσίας φθάνει μέχρι του σημείου ώστε, ύστερα από κάποιο βαθμό, να μην υπάρχει ούτε ίχνος της ουσίας πλέον, ούτε μόριο καν από αυτήν, στο αραίωμα [1,3,4]. Υπάρχει όμως μέσα σ’ αυτό, όπως πιστεύουν, μια «νέα μορφή ενέργειας», η οποία μάλιστα αντίθετα προς όλους τους γνωστούς νόμους της φύσεως και της φυσικής περί ύλης, μάζης και ενεργείας, επαυξάνεται όλο και περισσότερο κατά τις συνεχείς περαιτέρω αραιώσεις, με την «δυναμοποίηση». (Δηλαδή, όσο αραιότερη η ουσία στο διάλυμα – πράγμα παράδοξο, βεβαίως – τόσο και μεγαλύτερη γίνεται η θεραπευτική της δύναμη). Αυτός είναι ο «δεύτερος νόμος» της ομοιοπαθητικής. Με την «δυναμοποίηση», … «εκπνευματίζεται η ύλη, [όπως υποστηρίζει ο Hahnemann] αποκτώντας μια πνευματοειδή φαρμακευτική δύναμη, η οποία θεραπεύει ακόμη και με την όσφρηση»[1]. Και, …. «όσο μεγαλύτερη η αραίωση της ουσίας, τόσο πιο ελεύθερη και πιο άυλη και αιθέρια γίνεται, με όλο και μεγαλύτερη την μαγική ιαματική της δύναμη» (αφ. 269) – πράγμα, βεβαίως, άκρως παράδοξο και παράλογο. Με τους νόμους των «ομοίων» και της «δυναμοποίησης», «ανέτρεψαν, κατά τα λεγόμενά τους, τις καθιερωμένες ιατρικές αντιλήψεις» [Α].
    Αλλά ανατρέπουν και τους νόμους της φαρμακολογίας, κατά την οποία, για κάθε φαρμακευτική ουσία υπάρχει μια ελάχιστη ποσότητα, κάτω από την οποία δεν ασκείται καμία φαρμακολογική ενέργεια. Είναι ο νόμος του Avogadro. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος για τον οποίο τα ομοιοπαθητικά φάρμακα δεν έχουν παρενέργειες. Είναι «αθώα» λένε. Θα ήταν όμως πολύ παράδοξο, το σκέτο νεράκι ή η ζάχαρη από γάλα ή το άμυλο, να μην ήσαν «αθώα»! Εκτός αν είναι κάποιος… αλλεργικός σ’ αυτά. Όλα τα πραγματικά φάρμακα έχουν παρενέργειες και, για τη φαρμακολογία της κλασικής ιατρικής, «φάρμακο χωρίς παρενέργειες, δεν είναι φάρμακο»! Είναι αδρανής ουσία. Τέτοια είναι και τα ομοιοπαθητικά!… Όμως όχι μόνον[Β].

    Είναι δε πολύ επικίνδυνο να θεραπεύεις πραγματικούς αρρώστους με τέτοιες φαρμακοδυναμικώς αδρανείς ουσίες, δήθεν «φυσικές και αθώες». Ευτυχώς δε που δεν περιέχουν τίποτε από ουσία, διότι με τη λογική των «ομοίων» θα έπρεπε για την υπέρταση, να έπαιρνε ο άρρωστος ουσία που προκαλεί υπέρταση, για τη διάρροια, φάρμακο που φέρνει διάρροια, για την ταχυκαρδία, φάρμακο που προκαλεί ταχυκαρδία, κ.ο.κ.!

    3. Πώς γίνεται η δυναμοποίηση

    Αυτό που ονομάζουν «δυναμοποίηση» γίνεται με «ισχυρότατες δονήσεις», δηλαδή με ταρακουνήματα της διαλελυμένης σε νερό ή οινόπνευμα και σταδιακώς αραιουμένης ουσίας, για τις διαλυτές. Ενώ για τις μη διαλυτές, με την τριβή (λειοτρίβηση, τρίψιμο, κοπάνισμα) της κονιοποιημένης ομοιοπαθητικής ουσίας, στο γουδί του φαρμακοτρίφτη.

    Ο Hahnemann, την πραγματοποιούσε κρατώντας το σωληνάριο με το διάλυμα στο δεξί του χέρι και κτυπώντας το ρυθμικά δυνατά στην παλάμη του αριστερού χεριού, 100 φορές. Ή σ’ ένα βιβλίο με δερμάτινο δέσιμο (σε σκληρό ελαστικό σώμα (αφ. 270). Αυτό το επαναλάμβανε με κάθε αραίωση, μέχρι τη «δύναμη» που ήθελε. Έτσι προέκυψε το «δυναμοποιημένο φάρμακο». Αυτή υπήρξε «η μεγάλη ανακάλυψη της διορατικότητας του προικισμένου αυτού ερευνητού», όπως λένε οι οπαδοί του [3], επιτυγχάνοντας να ενεργοποιήσει σε απίστευτο βαθμό τις «κρυμμένες – όπως έλεγε και ο ίδιος – και αποκοιμισμένες δυνάμεις στα ακατέργαστα φάρμακα» (αφ. 118, 128). Μόνος αυτός και οι όμοιοί του, και κανένας άλλος.
    Ο τρόπος παρασκευής του ομοιοπαθητικού φαρμάκου είναι πολύπλοκος και χρονοβόρος. Πρέπει να γίνεται, κατά τον Hahnemann, με το χέρι και το γουδί, όπως δε τον περιγράφει (αφ. 270), με μια ολόκληρη… «ιεροτελεστία» και, μάλιστα, από τον ίδιο τον ομοιοπαθητικό, για κάθε μια περίπτωση. Ένα τρόπο με τον οποίο θα… «εκπνευματίζεται» η ύλη! …. Τα σφαιρίδια, (που 100 από αυτά ζυγίζουν 1 κόκκο, δηλαδή όλα μαζί 0,6 γραμμάρια, ή 6 εκατοστά του γραμμαρίου), «αφήνονται στον ζαχαροπλάστη να τα παρασκευάσει, από αμυλάλευρο και ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο, κάτω από τη δική μας [όπως γράφει ο ίδιος] παρακολούθηση». Μ’ αυτόν τον τρόπο, όπως λέει ο Hahnemann, η ύλη διαλύεται ολοσχερώς στη δική της ατομική «πνευματοειδή» φύση, …. «για να επιδράσει στην αυτενεργό ζωτική δύναμη (ζωική αρχή), την πανταχού παρούσα στον οργανισμό, ώστε να επανακτήσει ο άνθρωπος την υγεία του».

    Ευνόητο είναι από αυτά ότι, με μια βερμπαλιστική τακτική, αποφεύγουν να χρησιμοποιήσουν τους αρμόζοντες επιστημονικούς όρους, τους οποίους εδώ και πολλούς αιώνες χρησιμοποιεί η κλασική ιατρική για τη δράση και τις ενέργειες των φαρμακευτικών ουσιών στον ανθρώπινο οργανισμό, με τη φαρμακοχημεία και την βιοχημεία. Το ίδιο συμβαίνει, π.χ. και με την «βιοενέργεια» των φαρμάκων τους, η οποία είναι… «πνευματοειδής» κατ’ αυτούς, χωρίς όμως να έχει μια οποιαδήποτε σχέση με την ενέργεια η οποία παράγεται στον οργανισμό από τις καύσεις λιπών ή υδατανθράκων, για τις διάφορες βιολογικές λειτουργίες του, τις λειτουργίες της ζωής. Μπερδεύουν όμως έτσι τους ανθρώπους νομίζοντας ότι λένε κάτι το οποίο οι «αντιπαθητικοί ή ετεροπαθητικοί» (και κατά Hahnemann), δεν έχουν καν αντιληφθεί. Εκτός και θέλουν να κάνουν…. «πνεύμα», και να δημιουργήσουν… «σκοπούμενες» εντυπώσεις. Πιθανόν όμως να πρόκειται και για κάτι…. «άλλο». Λίγη υπομονή λοιπόν, και βλέπουμε!

    4.Το είδος της «δυνάμεως»

    Οι ομοιοπαθητικοί την χαρακτηρίζουν ως «φυσική». Δεν είναι όμως σε θέση να προσδιορίσουν τη φύση της. Ούτε καν να την ανιχνεύσουν. Πολύ περισσότερο να την μετρήσουν με τις γνωστές, για τις φυσικές δυνάμεις και μορφές ενέργειας, μεθόδους μετρήσεως. Επιχειρηματολογούν, όμως, αν και με αρκετή αφέλεια, για πολλά. Όπως: α) με τα σωματίδια Brawn, που όμως αυτά έχουν μια παθητική τρομώδη κίνηση
    αιωρούμενων μορίων με αυξημένη κινητικότητα και μόνον, χωρίς καμιά ενεργειακή δυνατότητα, β) με τα ένζυμα και τις βιταμίνες, για να τονίσουν την αποτελεσματικότητα των μικρών ποσοτήτων, γ) τις αλλεργικές εκδηλώσεις, ως αντίδραση σε απειροελάχιστες ποσότητες ύλης, (ύλης πάντως και μάλιστα βλαπτικής), δ) τα εμβόλια, λανθασμένως όμως και αυτά, όταν μ’ αυτά προπαρασκευάζεται ο οργανισμός για αμυντικές αντιδράσεις σε περίπτωση εισβολής παθογόνων μικροβίων ή ιών, ε) επικαλούνται ακόμη και τη διάσπαση του ατόμου για να πουν ότι και στην περίπτωση αυτή, όπως και στην ομοιοπαθητική, όσο περισσότερο κατατέμνεται η ύλη τόσο περισσότερη ενέργεια απελευθερώνεται˙ ξεχνώντας προφανώς ότι η απελευθερουμένη ενέργεια γίνεται με διάσπαση του ατόμου, όχι δε με τεμαχισμό, και ότι είναι πάντοτε ανάλογη και όχι αντιστρόφως ανάλογη της μάζας που διασπάται.

    Από τα τέτοιας φύσεως επιχειρήματα όμως, αποδεικνύονται ως ελάχιστα γνωρίζοντες ή μη…. σεβόμενοι την πραγματικότητα αυτών που επικαλούνται, ούτε, επίσης, και τα θερμοδυναμικά αξιώματα, το αξίωμα ύλης και ενέργειας, εκείνο περί αμετατροπίας της ενέργειας κ.α. όπως π.χ. εκείνο της εντροπίας, συγχέοντάς το και με τον «εκφυλισμό».[8]

    Τελευταίως, θεωρούν ότι ελύθη το βασανιστικό πρόβλημά τους από της ιδρύσεως της Ομοιοπαθητικής, εκείνο της «δυναμοποιήσεως». Αυτό, δε, δια των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων με τα πειράματα του καθηγητού του Πολυτεχνείου Περικλή Μπούρκα και των συνεργατών του. [5]

    Από τα Γυμνασιακά χρόνια, μας είναι γνωστό ότι στα διαλύματα χημικών ενώσεων γίνεται κάποιος ελάχιστος ιοντισμός, που είναι ευχερέστερος σε κάπως μεγαλύτερα αραιώματα (ενώ δεν γίνεται κάτι τέτοιο σε αναμείξεις με άλλες ουσίες, π.χ. με γαλακτοσάκχαρο, το οποίο χρησιμοποιείται στα μη διαλυτά ομοιοπαθητικά φάρμακα). Όσο όμως οι αραιώσεις γίνονται μεγαλύτερες και λιγοστεύουν τα μόρια στην κάθε επόμενη αραίωση, τόσο και ο ιοντισμός λιγοστεύει και οι αντιστάσεις μεγαλώνουν. Αυτό παρετήρησε και ο καθηγητής Μπούρκας στις πολύ μεγάλες αραιώσεις, χωρίς όμως να υπάρχει τίποτε το «παράδοξο» σ’ αυτό.

    Το παράδοξο βρίσκεται στη «διαπίστωση» (;) ότι, στις αραιώσεις όπου δεν υπάρχει ούτε μόριο ουσίας εκτός από νερό, βρήκε ηλεκτρομαγνητικά κύματα της ουσίας, συνεχώς αυξανόμενης εντάσεως στις ακόμη μεγαλύτερες αραιώσεις. Και από εδώ αρχίζει, πράγματι, το παράδοξο και… περίεργο!

    Το περίεργο λοιπόν είναι ότι, ενώ ο καθηγητής Μπούρκας παραδέχθηκε στο …. Συνέδριο της Διεθνούς Ακαδημίας Κλασικής Ομοιοπαθητικής [5] και είπε ότι: «μετά την 11η δύναμη δεν υπάρχει πλέον ιοντισμός», προσέθεσε ότι: «παρά ταύτα, παραμένει η ενεργειακή κατάσταση της προηγούμενης δυναμοποιήσεως», … και ότι «το διάλυμα έχει την πληροφορία από τις προηγούμενες αραιώσεις και σε όλες τις μετέπειτα δυναμοποιήσεις». Ρωτήθηκε όμως κατά το Συνέδριο αυτό ο καθηγητής Μπούρκας, να επαναλάβει τα πειράματά του μπροστά στους «Δασκάλους» της ομοιοπαθητικής (για τους οποίους έγινε το Συνέδριο), για να δουν και αυτοί το αποτέλεσμα των παρατηρήσεών του με το χαμομήλι (Chamomillia), και να βεβαιωθούν ότι το αποτέλεσμα είναι διαφορετικό από εκείνο με το νερό ή το «εικονικό» φάρμακο. Και δεν το έπραξε! Και όταν του είπαν το επιχείρημα, ότι… «συχνά συμβαίνει να μη μπορεί κανένας άλλος να αναπαράγει τα ίδια αποτελέσματα», απήντησε: … «βρισκόμαστε μόλις στην αρχή των πειραμάτων μας και μη με ρωτάτε για όλες τις απαντήσεις τώρα, από ένα και μόνο πείραμα». Επανέλαβε δε κάτι που και άλλοτε είχε πει, ότι δηλαδή,… «μπορεί ούτε τα δισέγγονά μου να μη μπορέσουν να ολοκληρώσουν τα πειράματα τα οποία τώρα έχουμε αρχίσει».

    Συνεπώς, δεν είναι αντικειμενικοί, τουλάχιστον, οι ομοιοπαθητικοί, όταν ισχυρίζονται ότι ελύθη το, από της ιδρύσεως της ομοιοπαθητικής, πρόβλημα της φύσεως της δυνάμεως του… δυναμοποιουμένου φαρμάκου. Ενός φαρμάκου το οποίο, «τόσο ισχυρότερο γίνεται – όπως διαλαλούν – όσο μεγαλύτερες είναι οι αραιώσεις του», αντίθετα μάλιστα και προς τον νόμο του Αϊνστάιν «περί μάζης και ενεργείας», που έχει την εξίσωση E = m ∙ c2 . Κατ’ αυτήν, η ενέργεια είναι ανάλογη της μάζας (και όχι αντιστρόφως ανάλογη, όπως επιμένουν οι ομοιοπαθητικοί για τα φάρμακά τους), επί το τετράγωνον της ταχύτητας του φωτός. Πρέπει δε να υπάρχει και μάζα, για να εκλυθεί ενέργεια. Όταν όμως στα μεγάλα αραιώματα των φαρμάκων τους δεν υπάρχει ούτε μόριο πλέον από την ουσία τους, όπως και οι ίδιοι παραδέχονται [1,3,4], τότε το γινόμενο m ∙ c2 θα είναι… «μηδέν», δηλαδή ενέργεια Ε=0 (μηδέν). Στα ομοιοπαθητικά φάρμακα δεν μένει πλέον ίχνος ουσίας μετά την 10η δυναμοποίηση, στην οποία η ποσότητα της ουσίας υπολογίζεται σε 10CH, (ο αριθμός Avogadro)[Γ]. Αυτή η ποσότητα είναι το 1/100 του γραμμαρίου εις την 10η δύναμη: 1/100.00.00.00.00.00.00.00.00.00, με 20 μηδενικά δηλαδή! στην 30η δύναμη, με 60 μηδενικά! Και στην 200η (υπάρχουν και τέτοια) με 400 μηδενικά! Προσπαθήστε, παρακαλώ, να διαβάσετε έναν τέτοιο αριθμό.

    Παρά ταύτα, εξακολουθούν να πιστεύουν – περίεργη πράγματι πίστη κι αυτή – ότι κάποια ηλεκτρομαγνητικά κύματα βγαίνουν από την τριβή της ουσίας του φαρμάκου τους με το νερό, ή στο γουδί, (μιας ανύπαρκτης βεβαίως ύλης στις αραιώσεις τους), και από αυτήν εκλύεται «βιοενέργεια», η οποία θεραπεύει. «Μυστήριο» και αυτό, όπως και τόσα άλλα. Τι μένει όμως από αυτά τα κύματα στο φάρμακό τους, αν βεβαίως υπήρξαν και ποτέ, όταν ακόμη και αυτός που τα «μέτρησε», ο καθηγητής Μπούρκας, απαντώντας στις ερωτήσεις των Συνέδρων είπε ότι αδειάζει το φάρμακο όπως μια μπαταρία … και μάλιστα δεν μένει τίποτε όταν αφήνεται στον ήλιο! Και για όσα μένουν στα ράφια των φαρμακείων, τι γίνεται; Δεν «κατακάθεται» ό,τι δημιουργήθηκε με το ταρακούνημα της δυναμοποίησης, αυτή η «μυστηριώδης», και για τους ίδιους, και μέγα «επιστημονικό παράδο

  16. ΘΑ ΠΩ ΚΑΙ ΓΩ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΑΝ ΚΑΙ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΑ..
    ΕΚΑΝΑ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΚΙ ΕΓΩ ΠΙΣΤΕΥΑ ΠΩΣ ΘΑ ΔΩ ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΟΜΩΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΧΑ ΕΙΤΕ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ, ΕΙΤΕ ΣΩΜΑΤΙΚΟ, ΕΙΤΕ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΔΙΑ ΜΑΓΙΑΣ! ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΕΡΜΗΝΕΥΣΟΥΝ ΑΥΤΟ.. ΓΙΑΤΙ ΕΧΩ ΜΕΙΝΕΙ ΑΦΩΝΗ!!ΣΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΘΟΥΜΕΝΑ ΓΙΝΟΜΑΙ ΚΑΛΑ ΑΠΛΑ ΜΕ ΚΑΤΙ ΧΑΠΙΑ (ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΒΛΑΒΗ) ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΕΦΑΠΑΞ. ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ? ΚΑΙ ΜΗΝ ΜΕ ΡΩΤΗΣΕΤΕ ΑΝ ΕΙΧΑ ΣΟΒΑΡΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ.. ΕΙΧΑ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ Η ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΟΥΤΕ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΤΙΣ ΔΙΑΓΝΩΣΕΙ!

  17. εκανε κανεις ομοιοπαθητικη για την ακμη???

  18. Αξιότιμε κ. Αβραμίδη,

    Να σας θέσω λοιπόν μία ερώτηση που αν μπορείτε, με την ευρύτητα των γνώσεων που φαίνεται να κατέχετε, να μου δώσετε μία εμπεριστατωμένη απάντηση: Έχω ένα γιό 5 μηνών που μετά από τα εμβόλια που έκανε, ως είθιστε σε βρέφη αντίστοιχης ηλικίας, απέκτησε βρογχικό άσθμα. Σημειώστε ότι δεν εξετάζω το αν η εμφάνιση του άσθματος οφείλεται στην χορήγηση των εμβολίων αλλά το αναφέρω ως παρατήρηση. Εν’ συνεχεία και κατόπιν των οδηγιών που εδόθησαν από την παιδίατρο μας χορηγήσαμε Aerolin και Flixodine σύμφωνα με τις οδηγίες. Πράγματι τα συμπτώματα υποχώρησαν και μετά από 2 εβδομάδες, κατόπιν οδηγίας της παιδιάτρου, διακόψαμε σταδιακά την χορήγηση τους. Μετά από δύο ημέρες το μωρό χειροτέρεψε και έπαθε κρίση άσθματος οπότε αναγκαστήκαμε να επιστρέψουμε στην προηγούμενη θεραπεία. Βλέποντας ότι το σκηνικό επαναλαμβάνετε αποφασίσαμε να επισκεφτούμε παιδίατρο-ομοιοπαθητικό και να ξεκινήσουμε ομοιοπαθητική θεραπεία, διακόπτοντας ταυτόχρονα την χρήση των αλλοπαθητικών φαρμάκων. Η βελτίωση ήτα ραγδαία και σήμερα ο γιος μου είναι απόλυτα υγιείς και χωρίς να ξαναπαρουσιάσει κανένα σύμπτωμα. Είναι αυτό φαινόμενο placebo; πως εξηγείται η θεραπεία σε βρέφος 5 μηνών. Είναι σύμπτωση. Θεωρώ, με όλο το σεβασμό, ότι υπάρχουν δύο κατηγορίες προφεσόρων, αυτοί που κερδίζουν από χρηματοδοτήσεις φαρμακοβιομηχανιών και είναι τα παπαγαλάκια τους και αυτοί που έχουν παρωπίδες και αναφέρονται μονομερώς στην βιβλιογραφία που τους βολεύει αποκρύπτοντας αντίστοιχες μελέτες που είναι υπέρ της ομοιοπαθητικής. Μπορείτε εσείς και όποιος ενδιαφέρεται πραγματικά να εντοπίσει αυτές τις έρευνες από το καταπληκτικό εργαλείο που ονομάζεται internet.

  19. Ένα έχω να πω…Είναι πραγματικά ντροπή να πυροβολούμε την ομοιοπαθητική αποκλειστικά και μόνο γιατί θίγει τα συμφέροντα των κλασσικών ιατρών και των φαρμακοβιομηχάνων που θέλουν τους ασθενής τους έρμαια στον βωμό του χρήματος!!! Η ομοιοπαθητική ΕΧΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ και δεν μιλάω ούτε σαν επιστήμονας, σαν γιατρός ούτε με αφορούν οι κατευθυνόμενες έρευνες. Μιλάω μόνο σαν ασθενής 29 ετών που η κλασσική ιατρικη επι σειρά ετών δεν έκανε τίποτα άλλο για μένα πέρα από το να με βάλει σε ένα φαύλο κύκλο…Να παίρνω φάρμακα για το χ πρόβλημα και στην συνέχεια να παίρνω άλλα 10 φάρμακα για να διορθώσω αυτά που χάλασε το πρώτο…κ.ο.κ. Με την ομοιοπαθητική δεν βρήκα μόνο απαντήσεις στα ιατρικά ζητήματα…Βρήκα τον εαυτό μου! Και ποσώς με ενδιαφέρει αν αυτό λέγεται placebo (όπως υποστηρίζουν ορισμένοι) ή όπως αλλιώς θέλετε να το λέτε…Αρκετά με τους κατήγορους της Ομοιοπαθητικής…Λέτε να μην ξέρουμε τα συμφέροντα που εξυπηρετείτε?

  20. Θα ήθελα το σχόλιο σας για το φαινόμενο του plasebo στα ζώα και τα φυτά δεδομένου οτι υπάρχουν ομοιοπαθητικοί κτηνίατροι και ομοιοπαθητικοί γεωπόνοι.
    Προφανώς τα ζώα υπνωτίζονται και πιστεύουν οτι θεραπεύονται για τα φυτά δεν έχω βρεί ακόμα πώς αυθυποβάλονται.
    Συγνώμη για το κοροϊδευτικό μου ύφος αλλά λίγη σοβαρότητα και λογική βρε παιδιά.
    Το τι πιστεύει ο κάθε ένας δεν με αφορά (πίστη=δόγμα) αλλά απ’ την στιγμή που λειτουργεί στα φυτά και τα ζώα???

  21. Eίμαι 50 χρονων..στα 42 παρουσιασα στηθαγχη..1 χρονο επαιρνα φαρμακα κ βελτιωση μηδεν.Δεν μπορουσα ουτε το χαλι να τιναξω,μ επιανε ο πονος και καθομουν με το υπογλωσσιο μεχρι να μου περάσει..Εκανα ομοιοπαθητική 3 χρονια εντατικα..να μην τα πολυλογω..μεσα στον χρονο μειωθηκαν οι κρισειςκ στην συνεχεια εγινα εντελως καλα!Το Θαλιο που εκανα ήταν πεντακαθαρο..
    Τωρα οχι απλα τιναζω χαλια..αλλα ανεβαινω κ στον Ολυμπο ανα τακτα διαστηματα..

    Αλλη σκηνικο τωρα με τις κορη μου που υπεφερε απο κολπιτιδες..το ρημαξαν το παιδι στις αντιβιωσεις κ προκοπη δεν εβλεπε..εκανε ομοιοπαθητικη κ δεν εχει πλεον κανενα προβλημα..

    Επισης κτηνίατρος ομοιοπαθητικος θεραπευσε την γατουλα μου απο νεφρική ανεπάρκεια στα πρωτα σταδια της νοσου..εκει που ο κλασικος μου συνεστησε ευθασια για ννα μην τυρανιεται και καλα το ζωακι..μια χαρα ειναι η κουκλινα μου..Τιποτα δεν εχει…οταν την πηγα μετα απο 6 μηνες να την δει ο -να την κανουμε ευθανασία-δεν πιστευε στα ματια του οτι ειναι αυτη..Δεν δεχτηκε οτι εγινε καλα με την ομοιοπαθητικη..μιλησε οτι υπαρχει ενα μικρο ποσοστο αυτοιασης..οτι ναναι δηλαδη..τελως παντων ας μη κανω αλλη καταχρηση του χωρου..Αυτα ειχα να καταθεσω και οποιος εχει κ την παραμικρη αμφιβολια μπορω να του ποσταρω ολες μα ολες τις εξετασεις κ τα αποτελεσματα.

  22. Είμαι η ίδια εναλλακτική θεραπεύτρια, πάσχω από συστηματικό ερυθηματώδη λύκο (οι κλασικοί γιατροί για χρόνια με τρέχανε για καρκίνο), φροντίζω τον εαυτό μου με βότανα και ομοιοπαθητικά σκευάσματα και εδώ και 12 χρόνια δεν έχω πάθει ούτε μία έξαρση. Επίσης το σκυλί μου πριν 2 χρόνια παρέλυσε και ακόμα και στο Πανεπιστιμιακό της Θεσ/νικης μου λέγανε “ευθανασία”. Με την αγαπημένη και εξαίρετη κτηνίατρο, τη πρόεδρο της “εναλλακτικής κτηνιατρικής εταιρείας” την οποία λόγω ιδίου αντικειμένου αναζήτησα, στήσαμε τη κούκλα μου σε 10 μέρες στα πόδια της, σε 15 μέρες έτρεχε και ένα χρόνο μετά η σπονδυλική της στήλη είναι σα καινούρια.
    Τελειώνω λοιπόν με 2 ερωτήσεις:
    α)Ο Ιπποκράτης στον οποίο ορκίζονται οι κλασικοί γιατροί, έκανε πειράματα και βιοχημικές μελέτες ή ο καϊμένος ήταν πολύ πρωτόγονος και ελλειπής για τους δικούς μας σήμερα…..?
    β)Δε σας φαίνεται περίεργο που οι περισσότεροι πανεπιστημιακοί που υπογράφουν τη διαμαρτυρία πιο πάνω είναι βοχημικοί, μηχανικοί υπολογιστών, βιολόγοι-γεννετιστές κ.λ.π. Αυτοί δηλαδή που βγάζουν λεφτά από τις έρευνες για φάρμακα, από εξοπλισμό εργαστηρίων και γενικά τη στήριξη ανάλογων ερευνών…..?

  23. καλα παντως τα σχολια περι του οτι λιθοβολειται η ομοιοπαθητικη για τα οικονομικα συμφεροντα κλασσικης ιατρικης και φαρμακολογιας ειναι το λιγοτερο γελοια δεδομενου οτι μια επισκεψουλα στον “αγνο” κατα τα αλλα ομοιοπαθητικουλη κοστιζει το διπλασιο αποτι σε εναν γιατρο

    να τα λεμε και αυτα ετσι;

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *